ผ้าฟุโรชิกิที่ร้านผ้าหัวมุมถนนแห่งเมือง Mameda

เมืองที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นลิตเติ้ลเกียวโตแห่งคิวชู

โดย Atchara Suttisirikul   24 มี.ค. 2559

นักท่องเที่ยวได้เวลาว่างให้ไปเดินชมเมือง (และซื้อของ) ตามอัธยาศัยในเมืองมาเมดะ หรือ Little Kyoto ของเกาะคิวชู กว่าจะเดินไปจนสุดถนน นักท่องเที่ยวต่างก็แยกย้ายเข้าไปในร้านค้าต่างๆ ที่เรียงรายอยู่สองข้างทาง จนเหลือเพียงกลุ่มน้อยๆ  ที่เดินเรื่อยเฉื่อยตามกันมาจนสุดถนน

ระหว่างที่ทียืนมองซ้ายมองขวา เพื่อดูว่าจะเดินไปทางไหนดี  ร้านตรงมุมถนนก็ดึงเพื่อนคนชอบผ้าเอาไว้ เธอคนนั้นพินิจผ้าคลุมไหล่ที่ใช้พันและผูกแบบต่างๆ กัน แล้วนำเสนอตนเองบนหุ่นหน้าร้าน เมื่อเดินเลี้ยวมุมร้านไป เธอมองผ้าผืนสี่เหลี่ยมที่เขาแขวนไว้บนราว ที่ตั้งอยู่บนทางเท้าหน้าร้าน พลันเธอก็อุทานขึ้นมาว่า  “แบบนี้ดี หล่นลงมาโดนหัว หัวก็ไม่แตก เพราะเคยแขวนภาพไว้ที่หัวเตียง วันหนึ่งมันหล่นโครมลงมา ดีที่ตอนนั้นไม่ได้นอนอยู่”

เธอชี้ให้ดูที่แขวนผ้า อันประกอบด้วยไม้กลมๆ เบาๆ ทำเป็นรางให้สอดผ้าเข้าไปตรงกลางแบบเดียวกับสันแฟ้มสมัยใหม่ที่เป็นพลาสติก ให้เสียบกระดาษเข้าไปตรงกลาง ที่แขวนผ้าโชว์เป็นไม้สองชิ้น ชิ้นบนกับชิ้นล่าง พอสอดผ้าเข้าไปแล้วก็จะได้ผ้าแขวนผนังแบบภาพแขวนสไตล์จีนและญี่ปุ่น เลือกไม้แขวนสำหรับผ้าผืนใหญ่หรือผืนย่อมได้ตามชอบ

แล้วเธอคนนั้นก็นึกขึ้นมาได้อีกว่า “น้องสั่งซื้อผ้าฟุโรชิกิ” (Furoshiki) ว่าแล้วเธอก็ตรงรี่ไปหาเป้าหมายในทันที คนที่เหลือก็ก้าวตามเข้าไปในร้า ที่มีร้านมีสินค้าตระกูลผ้าอีกมากมาย

ผ้าคลุมไหล่ที่ออกแบบให้เป็นเสื้อคลุมหลากหลายสไตล์ แขวนเรียงรายบนไม้แขวนเสื้อ บางแบบติดเครื่องประดับหรือสายแขวนแว่นสายตาอยู่ด้วย ทำให้ผ้าผืนนั้นดูน่าสนใจขึ้นมาได้อีกระดับหนึ่ง และเท่ากับทางร้านนำเสนอสินค้าหลายอย่างบนหุ่นตัวเดียวกัน เผื่อขายได้ทั้งชุดก็สบายไป

อีกมุมหนึ่งมีผ้าที่เย็บเป็นลูกบอลให้โยนเล่น โยนขึ้นไปที สีก็เปลี่ยนไปที เป็นของเล่นชิ้นเบาๆ เหมาะมือ เด็กซนก็คงไม่สามารถโยนไปทำอะไรให้แตกหักเสียหายได้มากนัก สรุปได้ว่า ร้านนี้ขายผ้า สินค้าพื้นเมืองและสินค้าทำด้วยผ้าลายญี่ปุ่น ในรูปแบบผลิตภัณฑ์ที่ซื้อเป็นของที่ระลึกก็ได้ ใช้เองก็ดี หลายแบบมากมาย

คนที่ถามหาผ้าฟุโรชิกิและที่แขวนผ้า แสดงให้เพื่อนร่วมทางดูว่า ผ้าหนึ่งผืน พันผูกใส่ของเป็นกระเป๋า เป็นผ้าห่อได้ยังไงบ้าง เธอบอกว่าซื้อผ้าไปก่อน ถ้าผูกไม่เป็น ก็ไปเปิดยูทูบดูเอาทีหลัง เพราะพนักงานขายของในร้านพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย เพื่อนของที เธอเป็นผู้นำเสนอได้ดี จนน่าจะได้ค่าคอมมิชชั่นจากทางร้าน เพราะว่าหลังจากฟังคำบรรยายสรรพคุณว่าเป็นผ้าอเนกประสงค์ ให้ห่อก็ได้ หิ้วก็ได้ ก็มีคนแห่ซื้อตามบ้าง บางคนหาผ้าสีและลายที่ถูกใจยังไม่ได้ ก็ซื้อที่หิ้วมาก่อน รอหาผ้ามาผูกประกอบทีหลัง

ผู้บรรยายสรรพคุณผ้าเลือกซื้อฟุโรชิกิผืนเล็ก ( 50 x 50 ซม.) มาหนึ่งผืน พร้อมกับที่แขวนผ้าที่ดูดเธอให้เข้าไปในร้าน แต่ทีดีใจที่ไม่ได้ซื้ออะไรเลย ก็ผ้าไม่ใช่ของชอบของทีนี่นา เครื่องเล่นอิเล็กทรอนิกส์ใหม่ๆ ต่างหากที่ล้วงเงินออกจากกระเป๋าของทีได้มากกว่า




 

เขียนโดย Atchara Suttisirikul
สมาชิก JapanTravel

เข้าร่วมการสนทนา

Sutida Suttisirikul หนึ่งปีมาแล้ว