เส้นทางเดิน ชิโดะริกะฟุชิ

รอยเท้าของชาวต่างชาติในโยะโกะฮะมะ 20–ต้นซากุระของซาโตว์

เส้นทางเดิน ชิโดะริกะฟุชิเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ได้รับความนิยมมากในการชมดอกซากุระในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่หัวมุมตะวันตกเฉียงเหนือของพระราชวังอิมพีเรียล ขนานไปกับคูเมืองชิโดะริกะฟุชิ เส้นทางเดิน 770 เมตรนี้เรียงรายไปด้วยต้นซากุระ 260 ต้น และในแต่ละปีมีผู้มาชมดอกซากุระมากกว่าหนึ่งล้านคนจากทั่วประเทศญี่ปุ่น

เส้นทางเดิน ชิโดะริกะฟุชิ

จะมีต้นซากุระหลายพันธ์ให้ชมที่นี่ พันธ์ Weeping cherry พันธ์โยะชิโนะ พันธ์โอะชิมะ และพันธ์ซะโตะ-ซากุระ ขึ้นอยู่กับพันธ์ของต้นซากุระ เวลาบาน สีของดอก และกลีบดอก จะแตกต่างกัน และแต่ละพันธ์ก็มีความงามของตัวเอง ต้นซากุระได้ยื่นกิ่งก้านออกไปในคูน้ำ และกลีบสีชมพูอ่อนสุดสวย เต้นรำในสายลม และตกลงไปในน้ำ ดูเกือบจะเหมือนกับเกล็ดหิมะ เส้นทางเดินจะเต็มไปด้วยผู้คน จึงไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะนั่งอยู่บนพื้นดินเพื่อชมดอกซากุระ ถ้าคุณมาในฤดูใบไม้ผลิ คุณจะสัมผัสได้ว่าเรามีความศรัทธาอย่างแรงกล้าเพียงใดกับดอกซากุระ

ต้นซากุระและสถานทูตอังกฤษ

เส้นทางเดิน ชิโดะริกะฟุชิ และสถานทูตอังกฤษอยู่ตรงข้ามฝั่งถนนกัน ถนนด้านข้างของสถานทูตเป็นจุดชมดอกซากุระที่ดีเช่นกัน ในปี 1898 ทูตอังกฤษประจำประเทศญี่ปุ่น (1895-1900) เซอร์เอินเนส ซาโตว์ ได้ปลูกต้นซากุระโยะชิโนะไว้ที่นี่ เพื่อเป็นของขวัญให้แก่คนโตเกียว ต้นซากุระโยะชิโนะเป็นสายพันธุ์ที่ในขณะนี้คุณสามารถหาดูได้ในทุกที่ในญี่ปุ่น แต่ในปี 1860 ที่ท่านซาโตว์มาที่ญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก เป็นช่วงเวลาที่ต้นซากุระโยะชิโนะเพิ่งจะเป็นที่นิยม (ท่านมาถึงโยโกฮาม่าครั้งแรกในฐาณะล่ามนักเรียนของสถานกงสุลอังกฤษ-ญี่ปุ่นในปี 1862) ท่านซาโตว์ชื่นชอบต้นซากุระโยะชิโนะมากเป็นพิเศษ หลังจากที่เกษียณ ท่านได้นำต้นซากุระกลับไปปลูกที่ ออทเทอรี่ เซ็นต์แมรี่ ในประเทศอังกฤษ ต้นซากุระที่ท่านซาโตว์ปลูกไว้ถูกเผาจากการโจมตีทางอากาศในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่หลังจากสงคราม ผู้คนได้ปลูกต้นซากุระตามถนนด้านข้างขึ้นมาใหม่ และตอนนี้เราสามารถชื่นชมดอกไม้ที่เต็มไปสีชมพูในฤดูใบไม้ผลิ ในลักษณะเดียวกับที่ท่านซาโตว์ชื่นชมความงามของพวกเขา

ชีวิตหลังจากนั้นของท่านซาโตว์

ท่านซาโตว์ไม่ได้แต่งงานอย่างเป็นทางการ แต่ในระหว่างที่ท่านอยู่ที่ญี่ปุ่น ท่านมีครอบครัวชาวญี่ปุ่น และหนึ่งในบุตรชายของท่าน ฮิชะโยะชิ ทะเคะดะ (ซึ่งต่อมาเป็นนักพฤกษศาสตร์) ได้ช่วยท่านซาโตว์ให้ได้รับพืชพรรณจากญี่ปุ่น บางทีต้นซากุระโยะชิโนะที่บ้านเบอร์มอนต์ ที่ที่ท่านได้ใช้เวลาช่วงสุดท้าย ได้ส่งไปถึงท่านส่งโดยฮิชะโยะชิ ท่านซาโตว์ชื่นชอบดอกซากุระในสวนของท่าน และเขียนเกี่ยวกับดอกซากุระในจดหมายถึงเพื่อน นี่เป็นตัวอย่างหนึ่งของจดหมาย

จดหมายส่วนตัวจากท่านซาโตว์ถึงนางดิคเก้นส์ (26 พฤษภาคม 1918)

"เวลาของปีได้วิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วจริงๆ นะ แปลงดอกไม้ที่ไม่นานมานี้ เต็มไปด้วยดอกโครคัส และดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิอื่น ๆ แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยของใบเหี่ยวแห้ง ดอกซากุระทิ้งกลีบเกลื่อนกลาด และใบของต้นเอมส์ ก็มีสีเขียวเข้มของฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวจะมาถึงอีกครั้งในเร็ว ๆ นี้ และมีข้อกังขาเกิดขึ้นในใจของฉันว่า ฉันจะได้เห็นฤดูใบไม้ผลิอีกครั้งหรือไม่ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันเศร้าโศก ยกเว้นแต่ที่ฉันรู้สึกว่าความแข็งแรงของฉันในอดีตได้ลาจากไป...”

ท่านซาโตว์อาจจะสัมผัสกับชีวิตที่ไม่ยั่งยืนของดอกซากุระในขณะนั้น ดอกซากุระมักจะบานแค่เพียงหนึ่งสัปดาห์หรือน้อยกว่านั้น และจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย คนญี่ปุ่นชอบดอกซากุระไม่เพียงเพราะความงามระยะสั้นๆ เท่านั้น แต่เป็นเพราะการจบลงที่สง่างามอย่างไม่มีการเสียใจ ท่านซาโตว์อาจจะมีความรู้สึกเหมือนกันเกี่ยวกับชีวิตของตัวท่านเอง ในขณะที่ฉันเดินเล่นภายใต้อุโมงค์ดอกซากุระที่เส้นทางเดิน ชิโดะริกะฟุชิ ฉันจินตนาการว่าท่านคงคิดเช่นนั้น

ข้อมูลเพิ่มเติม

ค้นหาเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Chidorigafuchi

0
1

เข้าร่วมการสนทนา

Patcharii A. หนึ่งปีมาแล้ว
อ่านแล้วอยากไปเดินดูซากุระบนถนนเส้นนั้นมั่งจังค่ะ ยิ่งเห็นภาพซากุระสวยๆยิ่งอยากไป