ยอดเขาริวโอะนั้นปีนขึ้นลำบากแต่ก็คุ้มค่า มักจะถูกเรียกว่าเป็นเส้นทางสายสุขภาพ ถ้าได้ลองปีนขึ้นและกลับลงมาก็จะรู้สึกได้เลยว่าร่างกายแข็งแรงขึ้นจริง ๆ

บริเวณภูเขาแห่งนี้มีชื่อเสียงมากเกือบที่สุดเพราะเป็นที่ตั้งของป้อมปราสาทโดยโทอิจิ โททาดะใรสมัยที่เกิดกลียุค [ค.ศ. 1482-1588] แต่หลังจากที่ปราสาทสร้างเสร็จได้ไม่นาน ก็ถูกโจมตีโดยขุนนางมัตสุนางะ ฮิสะฮิเดะ [ปี 1510-1577] และถูกล้มอำนาจ ปัจจุบันแทบไม่เหลือส่วนของปราสาทให้เห็น แต่ที่ภูเขามีอะไรให้ดูเยอะกว่ามากทั้งเนินและวิวสุดสวย ซากปราสาททางทิศใต้เป็นจุดที่อยู่สูงที่สุด และเป็นเป้าหมายของนักปีนเขาเกือบทุกคน

มีอยู่สามเส้นทางที่ใช้ปีนขึ้นภูเขาริวโอะ สองเส้นทางแรกใช้เท้าเดิน ได้แก่เส้นทางจากสุสานของจักรพรรดิซุยจิน ส่วนทางที่สองนั้นเริ่มถัดจากวัดโชงะคุจิ เส้นทางที่สามนั้นเป็นถนนราดยางที่ตัดผ่านหลังเขื่อนเทนริและสามารถใช้ยานพาหนะวิ่งผ่านได้ แต่ไม่ว่าจะมาจากเส้นาทงไหน วิวบนจุดสูงสุดนั้นต่างก็ชวนตื่นตื่นใจทั้งสิ้น ส่วนใครที่สนใจประวัติศาสตร์ แนะนำให้เลือกสองทางแรก ผมเลือกทางที่ขึ้นจากทางตะวันออกที่สุสานของจักรพรรดิซุยจิน ทำให้รู้ว่าเป้นทางที่ชันน้อยที่สุด จากตรงนั้นเส้นทางจะทอดยาวค่อย ๆ ปีนขึ้นจากข้างภูเขาที่จะใช้เวลาตั้งแต่ 90 นาทีถึงสองชั่วโมง

ระหว่างทางจะมีจุดแวะชมหนึ่งที่อาจเดินเลยได้ง่ายถ้าไม่รู้ก่อนล่วง หน้า นั่นคือ ริวโอะซํน โคฟุน งัน (เนินฝังศพภูเขาเรียวโอะ) ผมเดินขึ้นส้นทางเป็นสิบครั้ง กว่าจะรู้ว่าภูเขานั้นมีสุสานบรรจุศพขนาดเล็ก กว่า 600 แห่ง บางแห่งก็เป็นแบบเปิด สุสานตั้งอยู่ทั้งสองฟากของทางเดิน แต่ก็ควรจะเดินออกจากเส้นทางหลักไปลองเดินหลังสุสานเพื่อหาทางเข้าดู ทั้งหมดนั้นทางเข้าแบบ โยโกะอานา ชิกิ (ทางเข้าแบบเลื่อน) แล้วก็ยังปีจำนวนมากด้วย โดยเฉพาเะมื่อเทียบกับความทุ่มเทในการสร้าง

มาขึ้นภูเขากันต่อ เมื่อคุณมาถึงถนนราดยางที่อยู่ล่างภูเขาพอดีนั้น คุณจะเห็นศาลเจ้าเล็ก ๆ ที่มีสองชื่อคือยางานะงิโมโตะ ริวโอะ-ชากับฟูจิ-ริวโอะ-ชา ที่สร้างอุทิศแด่เทพเข้าแห่งสายฝน [ราชามังกร] เพื่อขอน้ำมารดพืชผล

เมื่อถึงบนยอดที่ระดับความสูง 618 เมตร (2,027) จะได้ชมความงามของที่ลุ่มนาราที่กินพื้นที่จากภูเขาอาโองากิบนฝั่งตะวันออกของพื้นที่ลุ่มไปสู่ภูเขาโคมะในฝั่งตะวันตก บางครั้งผมยังเห็นแสงสะท้อนจากโอซาก้าในระยะไกลจากภูเขาโคมะ

ตอนขาลงแนะนำให้เปลี่ยนไปใช้เส้นทางที่ตรงถึงวัดโชงะคุ-จิ ซึ่งตรงกว่าแม้จะชั้นกว่า เป็นเส้นทางที่ตัดผ่านถนนราดยางใต้ยอดเขา เส้นทางนี้จะได้เห็นทัศนียภาพของที่ลุ่มนาราแบบแตกต่างออกไป เผื่อเวลาปีนขึ้นไว้สักสองชั่วโมงเพื่อจะได้เดินชมสุสาน มีเวลาพักผ่อนบนยอดเขา และใช้เวลาขาลงอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง เตรียมมารับความแข็งแรงพร้อมความรู้ทางประวัติศาสตร์!