ในปลายเดือนมกราคม 2011 ในวันที่มีอากาศหนาวเย็นที่สุดของเกียวโต หนาวจนถึงกระดูกเลยที่เดียว เป็นวันที่ผมแวะไปที่วัดนันเซนจิ รูปภาพเหล่านี้ถ่ายด้วยนิ้วมือที่แข็งเป็นน้ำแข็งของผม
หนึ่งในวัฒนธรรมที่เป็นลักษณะเฉพาะของญี่ปุ่นคือ วาบิ ซาบิ แม้ว่าตัวผมเองจะไม่เข้าใจคอนเซ็ปข้อนี้อย่างท่องแท้นัก สำหรับผมแล้ว มันคือการยอมรับในความเป็นจริงของทุกสิ่งทุกอย่าง ยอมรับอย่างที่มันเป็น ในธรรมชาติของมัน แม้ว่ามันจะดูเรียบง่ายมากๆ มันเปลือยเปล่าเกินไป มันดูเศร้าๆ เหงาๆ ไม่มีการตกแต่งใดๆ
ในขณะที่ผมมองไปยังแมกไม้ในสวนของวัดนันเซนจิ ที่มีกิ่งก้านเปลือยเปล่าปราศจากใบ ผมมีความรู้สึกเช่นเดียวกับ วาบิ ซาบิ และนั่นก็ทำให้ผมเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ขึ้น
วัดนันเซนจิ; บ้านอันแสนอบอุ่นของผม
1. Miyabi: Subtle Beauty of Nanzenji
2. Wabi: Lonesome Beauty of Nanzenji
3. Sabi: Sad Beauty of Nanzenji








/135.7944841,35.0114138,9/397x132?access_token=pk.eyJ1IjoiamFwYW50cmF2ZWxtYXBzIiwiYSI6ImNqbXBtOXYxbDB5Z3ozbHFrazJuYWMwOGYifQ.v15fy_mcFWtgopmz8PhwqA)