ร้านและพิพิธภัณฑ์ผ้าทอนิชิจิน

ประวัติศาสตร์ของนิชิจิน (Nishijin) คือประวัติศาสตร์สิ่งทอของเกียวโต คำว่านิชิจิน มาจากคำญี่ปุ่นสองคำ นิชิ หมายถึง "ตะวันตก" และ จิน หมายถึง "ค่าย" ในตอนปลายสงครามโอะนิน (Onin) เมื่อ 500 ปีที่ผ่านมา ช่างทอผ้าสำหรับอิมพีเรียลพาเลซ ได้เข้ามาในพื้นที่บริเวณยะมะนะ โซะเซ็น (Yamana Sozen) แห่งนี้ ผู้บังคับบัญชาการในขณะนั้นได้จัดตั้งค่ายตะวันตกนี้ขึ้นที่นี่

ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผมซื้อตู้ใส่กิโมโนโบราณ หรือทังสุ (Tansu) จากเกียวโต ซึ่งมีอายุกว่าร้อยปี ทรุดโทรมเพราะความเก่าแก่ แต่ยังคงความงดงามที่ผมไม่สามารถจะหาซื้อได้จากร้านค้าอีกต่อไป วันนี้มันทำให้ผมสงสัยเกี่ยวกับกิโมโนที่เจ้าของเดิมได้เก็บไว้ในทังสุ ที่ศูนย์สิ่งทอ นิชิจินจะมีหนังสือแบบแพทเทิร์นชุดกิโมโนจากสมัยเมจิในศตวรรษที่ 19 ที่แสดงสัญลักษณ์ ของฤดูกาลสี่ฤดู มีดอกซากุระและใบเมเปิ้ลในฤดูใบไม้ร่วง อยู่ในกรอบเกล็ดหิมะคลาสสิกและมีลูกคลื่นของฤดูร้อนเป็นพื้นหลัง ที่ศูนย์นี้มีการจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์สิ่งทอหลายอย่าง เช่น หูกทอผ้า และร้านขายผ้าแบบดั้งเดิม นอกจากนี้ยังมีการแสดงนิทรรศการเป็นภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น ของขั้นตอนแต่ละขั้นตอนในการทอผ้านิชิจิน ตั้งแต่การออกแบบลาย การฉลุกระดาษลาย การปั่นไหม การกรอไหม และใช้หูกทอมือ เส้นไหมของนิชิจินจะย้อมก่อนที่จะทอ ความตั้งใจที่ใส่ลงไปในการออกแบบผ้านี้ มีความสำคัญมาก เพื่อให้แน่ใจว่าจินตนาการของศิลปินจะออกเหมือนจริง คุณยังสามารถชมช่างฝีมือทำงานชิ้นเอกของเขาได้ที่นี่ หรือจะลองทอผ้าด้วยตัวเอง ในชั้นเรียนของที่นี่ ค่าใช้จ่าย 1300 เยน

ทุกวันนี้ นิชิจิน รวมทั้ง มิลาน และลียง เป็นสามศูนย์กลางผ้าไหมใหญ่ที่สุดในโลก

หากคุณมีสมาชิกในครอบครัวหรือคนในกลุ่มที่เดินทางไปพร้อมกัน ที่หลงใหลในการแต่งเนื้อแต่งตัว หรือศิลปะของการทอผ้า มั่นใจว่าร้านและพิพิธภัณฑ์ผ้าทอนิชิจิน จะเป็นที่โปรดปรานของเขา คุณสามารถแต่งตัวในสไตล์เกอิชาแท้ หรือจะเป็นกิโมโน 12 ชั้น ที่สวมใส่โดยผู้หญิงในราชสำนักเมื่อพันปีมาแล้ว แล้วจินตนาการว่าคุณอยู่ใน Tale of Genji ด้วยราคา 10,000 เยน กิโมโนที่ซับซ้อนน้อยกว่า ราคา 3,000 เยน หรือฟรี ชมแฟชั่นโชว์ชุดกิโมโนซึ่งจะมีขึ้นทุกๆชั่วโมง ในช่วงเวลา 10:00-16:00 น. สำหรับคนอื่น ที่นี่อาจจะไม่ใช่ที่ต้องแวะชม แต่จะคุ้มค่าถ้าคุณอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง หรือคุณกำลังเดินทางไปพิพิธภัณฑ์ทอนดะยะ มะชิยะ (Tondaya Machiya) ที่นี่มีร้านกาแฟขนาดเล็ก แต่ถ้าเดินออกไปไม่ไกลนัก จะมีร้านกาแฟสไตล์แกลเลอรี่ศิลปะที่สวยแปลกตา

ในบางครั้งสถานที่แห่งนี้จะคราคร่ำไปด้วยกลุ่มผู้เข้าชมวัยกลางคน ที่มากับแพคเกจทัวร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ชั้นบนที่มีของที่ระลึกต่างๆ ขาย มีตั้งแต่ชุดยูกะตะ ไปจนถึงเนคไท และเครื่องใช้อื่น ๆ ที่เป็นแบบดั้งเดิม เช่นผ้าปูโต๊ะลูกไม้ มันทำให้ผมนึกถึงห้างสรรพสินค้าที่ผมเคยไปเมื่อยังเป็นเด็ก พนักงานที่ร้านพูดภาษาอังกฤษได้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณต้องการที่จะซื้อของ พนักงานไม่เคยผลักดันให้คุณซื้อของ แต่เพื่อให้มั่นใจว่าพวกเขาอยู่ที่นั่น ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ